Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

Κωδικό όνομα J.


Έχω ένα μυστικό κι ήρθε η ώρα να το αποκαλύψω.
Μια κατάρα με κυνηγάει από μικρή...να ζω με διπλή ταυτότητα.

Τις νύχτες είμαι κανονικά η JenCaT.
Ανεβαίνω πάνω στο catmobile και κάνω βόλτες μέσα στην πόλη.
Όπου τα γατίσια αφτιά μου πιάσουν κάποιον ασυνήθιστο θόρυβο...παρατάω το όχημα και πηδάω από ταράτσα σε ταράτσα για να σώζω τους αθώους πολίτες από τα καθάρματα.
Όταν η πόλη είναι ήσυχη, εκμεταλλεύομαι τον ελεύθερο χρόνο ταϊζοντας αδέσποτα και καθαρίζοντας τα πεζοδρόμια από τις κολλημένες τσίχλες.
Καμιά φορά, κυρίως όταν έχει φεγγάρι...πετάω χορεύοντας πάνω από τις στέγες και ψάχνω να βρω κι άλλα νυχτόβια πλάσματα που θέλουν να χορέψουν μαζί μου.
Με λίγα λόγια οι νύχτες μου είναι απόλυτα φυσιολογικές και λίγο βαρετές...

Όταν έρχεται η μέρα όμως...όλα αλλάζουν.
Μόλις ο ήλιος ανέβει ψηλά στον ουρανό...μεταμορφώνομαι σε σούπερ ήρωα!
Μην κοροϊδέψεις...είναι αλήθεια.
Μεταμορφώνομαι σε ένα πλάσμα με απίστευτες δυνάμεις και ικανότητες...που κυκλοφορεί με το κωδικό όνομα J.

Κατ'αρχήν έχω την ικανότητα να αγνοώ κάθε ήχο που φιλοδοξεί να μου διακόψει τον ύπνο, όσο ενοχλητικός κι αν είναι.
Μπορώ με χαρακτηριστική ευκολία να πηδάω με κλειστά μάτια, πάνω από γάτες και σκύλους για να φτάσω ως το μπάνιο, χωρίς να πατάω ουρές και ποδαράκια...και χωρίς να σαβουριάζομαι.
Μπορώ να θυμάμαι σχεδόν πάντα, όλα όσα πρέπει απαραίτητα να βάλω στην τσάντα μου, για να τα πάρω μαζί μου.
Καταφέρνω να οδηγώ το συμβατικό μου αυτοκίνητο στους συμβατικούς δρόμους της Αθήνας, με τον ασύμβατο με το μεγεθός τους αριθμό οχημάτων και πεζών...χωρίς να έχω στείλει ποτέ κάποιον στο νοσοκομείο, παρ'όλα τα κουσούρια που μου έχουν αφήσει τα videogames...δλδ απλός πεζός 100 πόιντΖ, πεζή μαμά με παιδάκι 200 πόιντΖ, καροτσάκι με μωρό στη μέση του δρόμου 1500 πόιντΖ (αυξάνονται τα πόιντΖ ανάλογα με την ηλιθιότητα της μαμάς που παράτησε το καροτσάκι μέσα στη μέση του δρόμου)...κτλ κτλ κτλ.
Καμιά φορά στρίβω και τσιγάρο καθώς προσπαθώ να μην τρακάρω με τον ταρίφα που σταματάει να πάρει κούρσα μπροστά μου, χωρίς καμία απολύτως προειδοποίηση!

Έχω κι άλλες υπερδυνάμεις.
Καταφέρνω να μιλάω στο τηλέφωνο ταυτόχρονα με την πεθερά μου που θέλει να της βρω ηλεκτρολόγο...με τον ηλεκτρολόγο...και με τον πανηλίθιο νοικάρη μου που ζητάει μείωση ενοικίου εκβιάζοντάς με ότι θα φύγει, ενώ με προτρέπει να κλέψω την εφορία για να με κρατάει στο χέρι σε περίπτωση που του πω να πάει στα τσακίδια και να μη γυρίσει πίσω ποτέ. Yeah right dude!

Επίσης καταφέρνω με πολύ μεγάλη επιτυχία, να βλέπω αμερικάνικες σειρές στον υπολογιστή προσποιούμενη πως σκοτώνομαι στη δουλειά...και την ίδια στιγμή να σκέφτομαι τι θα μαγειρέψω το βράδυ που θα πάω σπίτι και θα κάνει πείνα...τι δώρο να πάρω στη φίλη μου που δεν έχει γενέθλια...πόσοι χορηγοί θα βρεθούν τελικά για το τάδε project...τι θα κάνω αν η επιταγή με την οποία πληρώθηκα είναι ακάλυπτη...μήπως να δοκίμαζα ένα τολμηρό κιτς πορτοκαλί στα νύχια τώρα που είναι καλοκαίρι?

Όλη μέρα κάνω ζογκλερικά μεταξύ φίλων, συνεργατών, οικογένειας και φυσικών εχθρών...και κρατάω την καλύτερη δυνατή ισορροπία.
Ταυτόχρονα προλαβαίνω να αλλάζω συχνά τα μαλλιά μου, τα νύχια μου, το μακιγιάζ μου, το άρωμά μου και το ντύσιμό μου για να μη με βαριέμαι....και να μη με βαριέται!
Το ψυγείο μου δεν έχει ποτέ ελλείψεις...αλλά μέσα στη μέρα θα προλάβω να κάνω κι ένα μασαζάκι να χαλαρώσω...θα μαζέψω και τις βρούβες μου από τη φάρμα στο Facebook...θα ταϊσω και τους πειρατές μου.
Είναι τόσο μα τόσο κουραστική η ζωή του σούπερ ήρωα!!!

Δε βλέπω την ώρα να τελειώσει η μέρα...να σταματήσω να είμαι η J. και να ξαναγίνω η απλή χαλαρή JenCaT, που η μόνη της δουλειά είναι να κυνηγάει εγκληματίες και να πετάει χορεύοντας πάνω από τις στέγες...όταν έχει φεγγάρι...
Κι αυτό, είναι το μυστικό μου:-)

1 σχόλιο:

  1. Δύσκολη η εποχή ακόμα και για .. σούπερ ήρωες,όπως εσύ!!Τέλειο το κειμενό σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή